Яңгырый «Әни» сүзе.
Һавадагы кояшка
Охшый әнием үзе.
Әниемнең йөзләре
Кояш чыккан күк балкый.
Ул пешергән ризыклардан
Бик тәмле исләр аңкый.
Шундый уңган, шундый булган,
Минем әни-әнкәем.
Син бит минем иң кадерле,
Матур, назлы гөлкәем.
Мин үземнең әнине
Фәрештәгә тиңлимен.
Аңа озын һәм озак
Гомерләр дә телимен.
