Татар теле

Күпме җирдә
яши татар халкы,
Үз байрагы,
милли теле булган
Җир йөзендә
шундый халык бар,
Татар теле-
бөек Тукай теле,
Алиш теле,
батыр Җәлил теле,
Борынгыдан килгән
данлы Болгар иле,
Мәңге яшә,
газиз татар теле!

Тукай абый

Тукай абый балачакта
Ятим малай булган ул.
Безнең кебек балаларга
Күп әсәрләр язган ул.

Тукай абый юл күрсәткән
Безгә белем иленә.
Аның әсәрләрен укып,
Җир ямьлерәк күренә.

Яратабыз Шүрәлесен,
Бармак кыскан егетен.
Теләп ятлыйм шигырьләрен,
Укыймын әкиятен.

Шагыйрьгә эндәшү

Ятимлектә яшәгәнсең,
Җиде ятлар кулында.
Матур шигырьләр язгансың,
Туган телең турында.
Яратабыз шигырьләрең,
Көйгә салып җырларга.
Өйрәнәбез нәни чактан
“Туган тел”не тыңларга.
Шүрәле һәм Су анасын
Барлык бала да белә.
Күптән күренмиләр инде,
Без яшәгән җирләрдә.
Су анасы суга кергән
Калдырган алтын тарак.
Булган икән бит авылда
Урлаучы малай-карак.
Былтыр исемле егет
Шүрәлене алдаган.
Озын-озын бармакларын
Зур ярыкка кыстырган.
Безнең заманга да калган
Син җыйган кура җиләк.
Без дә җыябыз аны
Әбием белән чиләк-чиләк.
Болыннарга чыгып уйный
Бала белән Күбәләк.
Сәхнәләрдән шул җырыңны
Җырлыйбыз без бергәләп.

Кәҗә белән сарыгың
Кайда йөриләр икән?
Урманнардан бүре качты,
Боткага су эзлиләрме икән?
Кәҗәләр артты авылда,
Галиләр артмас микән?
Мәктәпләр ябабыз диләр,
Галиләр тартмас микән?
Син кирәк, Тукай абый,
Әйтергә бүген сүзең.
Заманалар безнең
файдага түгел,
Кайт булмаса үзең!
Синең урында булсам,
Мин түзмәс идем.
Гаяз Исхакыйны җитәкләп,
Кайтыплар килер идем.

ЕГЭлар аяктан ега,
Балалар надан, телсез кала.
Сарыклар белән шыплап
тула кала,
Авыллар ятим кала.
Сиңа эндәшә Бөрбашның
Тиктормас татар кызы.
Замананы үзгәртергә
Тукайлар кирәк әле,
Тукайлар кирәк әле.

Габдулла Тукайны искә алып

Казан артында авыл бар
Исеме аның Кырлай.
Шул авылда туган инде
Апуш атлы бер малай.
Ул бәләкәй чакларда
Бик күңелле булган, ди.
Урманнарда чыршы-нарат
Рәт-рәт кенә торган, ди.
Чиләкләп кенә җыйганнар
Урмандагы җиләкне.
Шунда Шүрәле тотсамы?!
Бирә инде кирәкне.
Урманнан кайткач җыелып,
Су керенгәннәр алар.
Су анасы саклап торган
Батмасын дип балалар.
Ә кайбер шаян малайлар
Саклый дип тормаганнар.
Су анасы сизмәгәндә,
Тарагын урлаганнар.
Урлауның ярамаганын
Аңлаткан Су Анасы.
Кайда гына яшәсәң дә,
Кеше булып каласын.

Мин бит Тукай оныгы

Төбәлгән Кырлай ягына
Татар дөнья карашы.
Бәхетле тоям үземне
Мин бит Тукай оныгы.

Мизгелдәй узган гомерне
Мәгънәле ит, яшәп кал.
Якты эз калдыр тарихта,
Тукайдан син үрнәк ал.

Бөек Тукай әсәрләре –
Халкымның хәзинәсе.
Даһи исемең алдында да
Килә башым иясем.

Безнең якты маягыбыз,
Тукай – безнең юл башы.
Горур тотамын башымны
Мин бит Тукай оныгы.

Якты йолдыз

Тукай атлы бөек шагыйребез
Безнең якларда да булган бит.
Сосна авылының
Чишмә суын авыз иткән бит.

Балачагың булган аянычлы,
Шуңа гомрең булган бик кыска.
Киләчәктә сүнмәс ялкын булып,
Шигырьләрең калган халыкка.

Иҗатыңны укый яше, карты,
Канатланып, ихлас рухланып.
Синең батырлыкка, талантыңа
Барча халык карый сокланып.

Бөтен дөнья укый шигырьләрең,
Әкиятләрең халык күңелендә.
Мәңге сүнмәс якты йолдыз булып,
Балкыйсың син, шагыйрь, бүген дә.

Иҗаты миңа таныш

Миңа таныш Су анасы,
Шүрәлесе, Былтыры.
Әкиятне күркәм иткән
Карахмәттәй батыры.

“И туган тел, и матур тел”, дип
Яңгырый аның шигыре.
Күңелләрдә моң тудыра
Халкымның бөек шагыйре.

Тукай абый әкиятләре
Өйрәтте мине эшкә.
Укып кеше булыйм әле
Яшьнәрмен киләчәктә.

Ямьле яз айлары

Кабат яз килде дөньяга

Күчтәнәчләре белән

Кошларны да кайтарды ул

Кояш та чыкты күктә.

Йокыларыннан уянды,

Ниһаять, елгалар да.

Карлар эри һәм әкренләп

Яфрак яра агачлар.

Озак тормас, кап- кара җир

Яшел юрганын ябар.

Ямь- яшел генә булмас ул

Бизәкле, матур булыр.

Яз булмаса, безнең илебез

Тукайсыз булыр иде.

Мондый матурлыкларны без

Бөтенләй күрмәс идек.

Ошый миңа яз аенда

Кошлар сайравын тыңлау

Ничек ошамый, ди, инде ул

Чын җырчылар каршымда.

Яз

Менә ямьле яз җитте,
Сулар да агып китте,
Күктә якты кояш чыгып,
Җылы нурларын сипте.

Язгы кояшның нурлары
Бар җиһанны уятты.
Кошлар да җылы яклардан
Туган якларга кайтты.

Язның рәхәт шатлыклары
Куандыра һәркемне.
Яз турында бик күп беләм,
Сезгә сөйлим серемне.

Шатлыгым

Нигә бүген көннәр аяз?
Нигә болытлар бик аз?
Карлар эрегән бераз.
Һшркем белә: килгән яз!

Кайтыр да сыерчыклар,
Чыгарырлар кошчыклар.
Сайрарлар көйга салып,
Күңелне куандырып.

Тамчылар тып-тып тама,
Ташулар шаулап ага.
Кешеләр дә шатлана —
Бар җиһанда тантана.

Кояш күктә елмая,
Көннәр. төннар озая.
Табигатькә ямь керә,
Шатланам шуңа күрә.