Тугры дус

Кемгә ышанып була?
Сереңне сөйләп була?
Кем иң тугры дус икән?
Уйлама, үзем әйтәм.

Ул кеше — Әни була,

Сине бик нык ярата.

Син куансаң — куана,

Син шатлансаң — шатлана.

Әнием

Кулларыңнан, әни, гөлләр тама,

Тырышлыгың бар да үзеңнән.

И, әниебез! Һәрчак сәламәт бул,

Нур сирпелсен синең йөзеңнән.

Балалар бәхетенә сөенеп,

Саулыкта, муллыкта гомер ит!

Дәвамың барлыкка куанып,

Яшә син картаймый, йөзгә җит!

Назлы әнием

Җир йөзендә иң матур
Яңгырый «Әни» сүзе.
Һавадагы кояшка
Охшый әнием үзе.

Әниемнең йөзләре

Кояш чыккан күк балкый.

Ул пешергән ризыклардан

Бик тәмле исләр аңкый.

Шундый уңган, шундый булган,

Минем әни-әнкәем.

Син бит минем иң кадерле,

Матур, назлы гөлкәем.

Мин үземнең әнине

Фәрештәгә тиңлимен.

Аңа озын һәм озак

Гомерләр дә телимен.

Минем алтын әнием

Беләсезме? Минем әни

Барысына да өлгерә.

Иртән чәчләремне үрә,

Аннан ашлар пешерә.

Куллары да алтын аның,

Төрле киемнәр тегә.

Җылы киенеп йөргәнгә,

Без авырмыйбыз бер дә.

Дөньяда иң яхшы кеше —

Әнием була минем.

Гөлнара аның исеме,

Сез шуны беләсезме?

Әнием бердәнберем

Өй эше бирде апабыз:
Татар теленнән безгә.
Әниләргә багышланган
Шигырь язарга менә.
Матур-матур сүзләр эзләп,
Утырам башны ватып.
Миңа кадәр язучылар
Бетергәннәр барын язып.
Ә шулай да матур сүзләр
Таптым әле язарга.
Әнием бердәнбер бит —
Лаеклы ул мактауга.
Иң кадерле кеше ул
Апам белән икебезгә.
Яхшы иптәш әтиемә,
Ярдәмче ул күршеләргә.
Үзе йомшак, үзе кызу,
Бераз гына кырыс та.
Укытучы әниең булу —
Горурлык һәм шатлык та.

65 кат җиргә язлар килде...

65 кат җиргә язлар килде,
65 кат дөнья яшәрде.
Тынычлыкныңкадерен белеп инде
65 ел халкымяшәде...

...Таң атаерак офыктан
Дөньяны алгакүмеп.
Кояш чыгаераклардан
Җылы елмаюсибеп.

Шатлык беләнкүңел тулы,
Сандугачларсуза җырларын.
Кем уйлаганшушы матурлыкны
Бозар диепсугыш җилләре.

Бәреп кергәнкинәт илебезгә
Гитлерның каракозгыннары,
Канечкечкарчыгалары,
Мылтыклыпалачлары.

Тимер башлыаҗдаһасы
Күкрәп очканбезнең якларга.
Кемне күрә –шуны изеп, йотып,
Туп очырганурман-кырларга.

“Ватанымхакына!” – диеп,
Күтәрелгәнолы-кечесе.
“Фронт өчен,җиңү өчен!” – дип,
Хезмәт иткәнһәр тыл кешесе.

Мылтык аскач,кем дә батыр,
Кем дә кыюбула ала.
Ә менә намусдигәне
Барыбатырларда саклана.

Илемнең сабырхолыклы,
Тырыш халкыбелән горурланам.
Дошманга каршыкөрәшкән
Батырларынкүреп сокланам!

Аз мени соңшушы хакта
Язган безнеңшагыйрьләр?!
Күпменәфрәткә, ялкынга
Баеган бушигырьләр?!

Әгәр булсаммыфәрештә
Мин очар идемкүктә.
Явыз күңелле кешене
Булдырмас идемһич тә.

Нигә кирәкбулган бу сугышлар?
Кемгә кирәкбулган кан кою?!
Нигә җитмикешелеккә
Тынычлыкбәхетен тою?!

...65 катҗиргә язлар килде,
65 кат дөньяяшәрде.
Тынычлыкныңкадерен белеп инде
65 ел халкымяшәде...

Фәннүр энем бәете

“Бисмилләһи” дип башладым бу бәетнең башларын.
Шулай тиз үләрмен диеп, уйламады башларым.
Урман якларына таба тартты бит йөрәккәем.
Башыма агач төшәсен сизгәндер күңелкәем.
Карурманга килеп кергәч, козгыннар каргылдады.
Күрми дә калдым шул инде башыма нарат ауды.
Әти-әни җан биргәндә сезне генә уйладым.
Үтелмичә кала инде мин барасы юлларым.
“Ник киттең, безне ташлап?” – дип туганнар елаәмагыз.
Изге, яхшы догалардан сез мине калдырмагыз.
Әнием, минем “әлифба”мны син үзеңдә сакларсың.
Мин исеңә төшкән саен, Рәсемемә карарсың.
Эх, дусларым, язлар җиткәч, мине сез дә искә алыгыз.
Төрле-төрле чәчәкләрне кабер ташыма салыгыз.
Хәер-фатихамны калдырып,менә шулай киттем дәнядан
Якыннарым, бәһил булыгыз!..кайта алмам яңадан.

Әбиемә

Күзләрендә инде аның
Дәрт учагы сүнеп килә...
Бар авырлыкны күрсә дә,
Сөенә ул, әнә көлә.

Сызлана шул куллары да
Аяклары авыр атлый.
Тик алай да “Аллага шөкер”ен
Ул кат-кат кабатлый.

Сабыр холыклы бик түзем,
Йомшак, юмарт күңеле.
Эш сөючән аның кулы...
Аның белән күңелле

Бу – минем иң кадерлем,
Иң газизем – әбием.
Ул булганга ямьле була
Яшәгән һәрбер көнем.

Бар яктан да булган, уңган,
Бик өлгер ул әәбием.
Яхшы киңәшче һәм дустым,
Алтыным бит ул минем!

Әбием, бәгърем син һәрвакыт
Күңелемдә булырсың.
Шундый чибәр, матур булып
Хәтеремдә калырсың!

Төнге авыл

Төн. Авыл йоклый.
Тын да алмый,
Уйга калып.
Мин утырам капка төбендә
Моңсуланып.
Рәхәт, матур мизгелләрне
Искә алып...
Чикерткәләр сайрашалар
“Чирик-чирик!”
Аларга да моңсу микән
Минем кебек?
Агачлар да үзләренә күрә
Бер төс алган.
Ай да болытлар арасына
Кереп югалган.
Тик йолдызлар балкый күктә
Миңа карап.
Салкынча җил исеп ала
Чәчләремне тарап

Сәер сөю

Нигә синең күзләреңә
Карарга оялам мин?..
Җавап бирергә дә хәтта
Кыюлыгым җитми?..
“Яратам, сине!” – дисең син,
Мин нигәдер ышанмыйм.
Күптөрле хәйләләр аша
Сабырлыгыңны сыныйм.
Үзем сөям сине, язым.
Ләкин көләм синнән хаман.
Шул ук вакытта ялгызым
Газап утында янам...